donderdag, 17 november 2016 11:35

Exception

Een kennismaking met een nieuwe sponsor van het NWVG-damesteam, Exception. Een interview met: Thijs Koetsier.

Kun je aangeven wat Exception doet?

“Dat is best een lastige vraag. We regelen onder meer IT-ondersteuning, netwerkbeheer en hostingbeheer. Kort gezegd zorgen we ervoor dat onze klanten inloggen op een server en erna probleemloos kunnen werken. Dat bieden meer bedrijven aan, maar bij ons gaat er nooit wat fout”, lacht Thijs. “Zelf ben ik projectleider op ICT-vlak bij mediabedrijven, bijvoorbeeld bij de regionale omroepen. Daar ben ik toevallig zo ingerold. Eerder bouwden we ook wel websites, maar daarvan heb je veel gedoe. Over het ontwerp moeten eerst al zes mensen hun zegje doen… Het beheer van netwerken is wat dat betreft een stuk eenvoudiger.”

 

En wat hebben jullie met fietsen?

“Eigenlijk ben ik de enige hier die fietst. Ik heb vroeger wedstrijden geroeid. Toen ik daarmee stopte, ben ik nog wel blijven roeien. Maar roeien is een technische sport. Als je minder traint, loopt het technisch niet meer zo goed. Daardoor kreeg ik er minder lol in. Fietsen is minder technisch; als dat een keer niet zo goed gaat, ligt dat meestal niet aan je techniek. En ik vind fietsen gewoon heel leuk om te doen; ik krijg er een fijn gevoel van, maar dat hoef ik jullie natuurlijk niet te vertellen. Bergen omhoog fietsen vind ik ook fantastisch.”

 

Fiets je fanatiek?

“Nee, ik fiets vooral voor de lol. Wel fiets ik regelmatig toertochten of ga ik naar het buitenland om te fietsen. Maar uiteindelijk staat de teller dit jaar maar op een paarduizend kilometer. Volgend jaar wordt dat hopelijk meer.”

 

Doe je nog sporten naast het fietsen?

“Ik volg bodypump- en GRIT-lessen. Daardoor sport ik eigenlijk elke dag wel. Vorig jaar had ik wel het idee dat de lessen in de sportschool me hielpen toen ik de Mont Ventoux omhoog fietste. Maar ik kan natuurlijk ook gewoon een goede dag hebben gehad. Tacxen weiger ik trouwens. Zodra je je fiets daarop zet, voelt het helemaal niet meer als je eigen fiets en bovendien zit je er heel anders op. Ook spinnen weiger ik. Als ik fiets, is dat buiten.”

 

Waarom heb je besloten ons te sponsoren?

“We hebben geen product dat we graag willen promoten of verkopen, dus we sponsoren vooral omdat we dat graag doen. Dan is het extra leuk als het om een sport gaat waarmee je zelf wat hebt. Eigenlijk waren we al een tijdje op zoek naar een leuke fietsclub om te sponsoren toen jullie langskwamen. We hopen dus niet meer te verkopen, maar willen gewoon meer exposure voor ons bedrijf. Bovendien krijg je door te sponsoren binding met een club, is het leuker om naar wedstrijden te kijken en extra leuk als er iemand van jullie wint. Natuurlijk zou het helemaal mooi zijn als er veel foto’s in de krant verschijnen waarop het Exception-logo te zien is!”

 

Waar is jullie logo op ons tenue te zien?

“We staan op de voor- en achterkant van de shirts op de buik en rug. Daarnaast staat het logo op een schouder en een been. Eventueel komt Exception nog op de helmen en teampolo’s te staan.”

 

Wat was je eerste fietservaring?

“Toen ik een jaar of dertien was, kocht ik mijn eigen eerste racefiets. Ik had hem zelf gelakt met een kwast en er van die stickers opgeplakt. Ik woonde toen met m’n ouders in Zwolle en vond het wel een mooi idee om even naar Duitsland heen en weer te rijden. Er waren toen nog geen mobiele telefoons en volgens mij had ik niet eens een pompje of extra bandje bij me. M’n ouders vonden het achteraf een iets minder goed plan; ik was pas om half 10 ’s avonds weer thuis.”

 

Wat is je favoriete sportmoment?

“Ik vond het mooi toen Bjarne Riis zijn tijdritfiets weggooide. De tijdrit liep niet, dus stapte hij af en gooide zijn fiets weg. Dat was zo’n herkenbaar gevoel. Daarnaast vond ik de races met Ullrich en Armstrong prachtig. Zo wil je wedstrijden zien. Nu wordt er veel te veel gecontroleerd, waardoor wedstrijden saaier zijn om naar te kijken. Misschien moeten we doping toch weer toestaan. Als persoonlijk sportmoment vond ik de beklimming van de Mont Ventoux vorig jaar het mooist. Tijdens het fietsen zelf vond ik het helemaal niet tof; de beklimming duurde lang. Maar eenmaal boven werd ik bijna emotioneel. Of ik was gewoon leeg en moe, laten we het daar maar op houden.”